از چاه های مشهور کاکی اول چاه بردی که اول ملک زایر مهد زایر غلامرضا از طایفه فخری ها وجد غلامرضا فخری بود در ازای آموزش قرآ ن به فرزندانش با چند من کار زمین به زایر حسین احمد (جد نامدار وعلی وحسین احمد)بخشید که در کنار خانه (حاج نامدار زارع)نامدار احمد قرار داشت و روی آن دلو وچرخ بود چند بنه نخل پیر هم دورش بود بعد که چاه تلمبه حفر شد چاه بردی خشک وبا گل پرنمودند دوم چاه کاکی:این چاه در شرق خانه زییده خاتون صالح احمدی قرار دارد از حفر وزمان  آن اطلاع دقیقی در دست نیست ولی دارای آب شیرین وگوارایی بود از قرار معلوم بعضی مواقع نیز آرتیزین می شده است چون داستانهای نزد عوام بیان میشد مبنی بر این که هنگامیکه یکی از بزرگان خوانین از دنیا میرود چاه فیض میکند بعد جل قاطر خان در چشمه آن فرو کردند تا فیض نکند هرچند این داستان غیر واقعی وخرافه ای بیش نیست ولی دوتا هدف می رساند اول این که این چاه ملک خان بوده است دوم بعضی از مواقع آرتیزین می شده است. سال پنجاه من این چاه را دیدم در حالی که دیواره اش با سنگ وسیمان سنگ چینی شده بود یا شاید باسیمان بندکشی شده بود کنار ش مخزن ذخیره اب سرپوشیده ای قرارداشت ورویش پروانه بادی نصب شده بود این چاه آب آشامیدنی مردم روستای کاکی وریخ دان وبنیاد تامین میکرد وشخصی از هامو ها کنار چاه می نشست در عوض یک سطل آب یک پیمانه جو (لپ جو +لپ عبارت است از قرا ر گرفتن دو دست کنا ر هم حالت قنوت گرفتن )دریافت میکرد در عوض دلو  و رسن  آب  به  آنها می داد .در سالهای که چند سال پشت سر هم قحط  سالی  اتفاق می افتاد وسفره آب زیر زمینی در روستا های مسیله شور می گردید مردم جهت تهیه آب  آشامیدنی  آب  چاه  فوق الذکربا مشک وخر وبرداله  از فاصله هشت کیلومتر حمل وبه روستا می اوردند. سال پنجاه شبکه بهداشت  در سمت شرق این چاه به فاصله بیست متر چاه دهانه گشادی حفروسنگ چینی کرد  با ساخت اطاق ونصب تلمبه و لوله کشی  آّب سالم در اختیار مردم کاکی وریدان ومسیله جات قرار داد.و چاه کاکی  متروک و درخاطر مردم به فراموشی  سپرده  شد